José Daniel Espejo

 

                                                    Relativity, 1958, M. C. Escher

Κανείς  δεν έχει ιδέα τι θα πει επανάληψη

αν δεν έχει ζήσει προηγουμένως μ’ ένα αυτιστικό παιδί

που κοιτάζει το ίδιο βίντεο στο You Tube

μέχρι να το απομνημονεύσει τελείως. Λέξεις,

ήχους, φωτιστικά εφέ

Κι όλα τα αντικείμενα. Για να αδυνατίσεις

συνιστώ αυτή την ταινία του Μέμπιους

Να βυθιστείς σε μια επαναλαμβανόμενη ζωή δίχως τέλος

και για να διαπερνάς τους τοίχους. Χάνουν

οι λέξεις το νόημά τους, η μουσική τον έρωτά της

και οι πράξεις το σκοπό τους. Δεν συμβαίνει συνήθως

να βγαίνουμε για κυκλικούς περιπάτους, σ’ όλη την πόλη

δίχως να γινόμαστε αντιληπτοί.  Τις Παρασκευές

βγάζουμε ουρλιάζοντας μια ψυχοφωνία

και την κάνουμε τρέχοντας.

 

ΤΣΑΡΟ 2

ΜΕΡΙΚΕΣ φορές βλέπω στα όνειρά μου τη γυναίκα που

   λείπει.

Δεν μιλάει. Κοιτάζει τα πέδιλά της. Φοράει ένα φόρεμα

χρώματος μπλε σκούρο. Όταν το βγάζει

εκείνη πλέον δεν είναι εκεί. Μας σκεπάζει μ’ αυτό

τα παιδιά κι εμένα

τώρα μας περιθάλπουν αναρίθμητοι

άγνωστοι αστερισμοί.

Ο ΜΑΡΤΙΝ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

Δεν έχω ούτε μία φωτογραφία από τα ουρλιαχτά σου,

από τους λυγμούς σου, από τις νύχτες που περνάς ξάγρυπνος

όταν τα πάντα είναι πιο σκοτεινά. Κι εκείνη η φορά που

  χάθηκες

και διέσχισα ουρλιάζοντας την πόλη από τους Κήπους δε λα

Πόλβορα

Μέχρι τη Λεωφόρο Ελευθερίας. Τι απομένει από εκείνες τις

μέρες του  ’10 και του  ’11

που δεν είχα καν τη δύναμη  να σε βγάζω βόλτα έξω

κι εσύ δεν άντεχες την κλεισούρα και άδειαζα

ενάμισι μπουκάλι ουίσκι. Κανείς δεν κάνει like σ’ αυτές τις

  φωτογραφίες

στο διαδίκτυο. Κανείς δεν σχολιάζει αυτές τις αναμνήσεις.

Αλλά έχουν βάρος

και εξακολουθούν παρούσες.

                  The  Mystery and Melancholy of a Street, 1914, Giorgio de Chirico

 ΤΟ να περπατάς για να ξεχάσεις κάποιον

μοιάζει να έχει ένα σωρό πλεονεκτήματα: κρατάς

την καρδιά σου  σε λειτουργία ασκείς

την περιπατητική των κλασικών  αποβάλλεις με τον ιδρώτα

τα χημικά υπολείμματα τα οποία αποκαλούμε επίσης

έρωτα                  κι είναι ένα ολάκερο ταξίδι

είναι ένα ολάκερο ταξίδι σε τροχιά στα περίχωρα

μιας επαρχιακής πόλης         οι ακτίνες Γ

και οι φλεγόμενες βιομηχανικές αποθήκες της που ανήκαν σε

  κάποιον

ο οποίος προσπαθούσε να εισπράξει τα ασφάλιστρα

πιο πέρα - πολύ πιο

πέρα - από τον Ωρίωνα συνοδευόμενος από ένα παιδί

που αποκαλεί τα χερσοχώραφα με τοπωνύμια

που δεν τους αντιστοιχούν         βρισκόμαστε σε τροχιά

γύρω από τι                                 ξεχνάω τη φωνή σου

                                                    αγαπητοί

επιβάτες εισερχόμαστε στη σιωπή

επιβαίνοντας στην τόσο χαρακτηριστική 

ακινησία των δορυφόρων.

                                                από τη συλλογή Οι λίμνες της Βόρειας Αμερικής, Librofilo & Co

                                                                                        Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος