Relativity, 1958, M. C. Escher
Κανείς δεν έχει ιδέα τι θα πει επανάληψη
αν δεν έχει ζήσει
προηγουμένως μ’ ένα αυτιστικό παιδί
που κοιτάζει το
ίδιο βίντεο στο You Tube
μέχρι να το
απομνημονεύσει τελείως. Λέξεις,
ήχους, φωτιστικά
εφέ
κι όλα τα
αντικείμενα. Για να αδυνατίσεις
συνιστώ αυτή την
ταινία του Μέμπιους
να βυθιστείς σε
μια επαναλαμβανόμενη ζωή δίχως τέλος
και για να διαπερνάς τους τοίχους (...)
ΤΣΑΡΟ 2
ΜΕΡΙΚΕΣ φορές βλέπω
στα όνειρά μου τη γυναίκα που
λείπει.
Δεν μιλάει. Κοιτάζει
τα πέδιλά της. Φοράει ένα φόρεμα
χρώματος μπλε
σκούρο. Όταν το βγάζει
εκείνη πλέον δεν
είναι εκεί. Μας σκεπάζει μ’ αυτό
τα παιδιά κι
εμένα
τώρα μας περιθάλπουν
αναρίθμητοι
άγνωστοι αστερισμοί.
Ο ΜΑΡΤΙΝ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Δεν έχω ούτε μία
φωτογραφία από τα ουρλιαχτά σου,
από τους λυγμούς
σου, από τις νύχτες που περνάς ξάγρυπνος
όταν τα πάντα
είναι πιο σκοτεινά. Κι εκείνη η φορά που
χάθηκες
και διέσχισα
ουρλιάζοντας την πόλη από τους Κήπους δε λα
Πόλβορα
μέχρι τη Λεωφόρο
Ελευθερίας (...)
Κανείς δεν κάνει like σ’ αυτές τις
φωτογραφίες
στο διαδίκτυο. Κανείς
δεν σχολιάζει αυτές τις αναμνήσεις.
Αλλά έχουν βάρος
και εξακολουθούν
παρούσες.
The Mystery and Melancholy of a Street, 1914, Giorgio de Chirico
μοιάζει να έχει ένα σωρό πλεονεκτήματα: κρατάς
την καρδιά σου σε λειτουργία ασκείς
την περιπατητική των κλασικών αποβάλλεις με τον ιδρώτα
τα χημικά υπολείμματα τα οποία αποκαλούμε επίσης
έρωτα κι είναι ένα ολάκερο ταξίδι
είναι ένα ολάκερο ταξίδι σε τροχιά στα περίχωρα
μιας επαρχιακής πόλης (...)
πιο πέρα - πολύ πιο
πέρα - από τον Ωρίωνα συνοδευόμενος από ένα παιδί
που αποκαλεί τα χερσοχώραφα με τοπωνύμια
που δεν τους αντιστοιχούν βρισκόμαστε σε τροχιά
γύρω από τι ξεχνάω τη φωνή σου
αγαπητοί
επιβάτες εισερχόμαστε στη σιωπή
επιβαίνοντας στην τόσο χαρακτηριστική
ακινησία των δορυφόρων.
από τη συλλογή Οι λίμνες της Βόρειας Αμερικής, Librofilo & Co
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
