Η Ωραιότητα μάς πάει στο Μακρινό: Δύο Ποιήματα - Μτφ. Στέλιος Καραγιάννης

 

                                           The Starry night, 1889, Vincent van Gogh

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Ι

Στα παιδικά τετράδια

επιστρέφω

τα βράδια

και καθαρίζω τ’ αστέρια

από τις θλίψεις της μνήμης.

ΙΙ

Γέρνω επάνω σου.

Λουλούδι ανοιχτό

δε σκέφτεται τίποτα

το κορμί

διαθέτει τη φιλοσοφία

του μίσχου.

 

 

NOTAS

I

En los cuadernos de mi niñez

regreso

por las tardes

y limpio las estrellas

de las penas del recuerdo.

II

Me apoyo en ti.

Una flor abierta

no piensa en nada

el cuerpo

posee la filosofía

del tallo.

 

ΤΑ ΠΑΘΗ

 

Ποτέ δεν υπήρξα

τόσο

προσκολλημένος στη ζωή 

GUISEPPE UNGARETTI

 

 

Ένα πραγματικό πάθος διαρκεί λιγότερο

από ένα φανταστικό.

Τα μικρά καθημερινά πάθη

μικρές αύρες είναι,

αλλά δε μας αλλάζουν τη ζωή.

Όταν μεγαλώσουν γίνονται θεομηνία.

PASIONES

 

Nunca he estado

tan

apegado a la vida

 GUISEPPE UNGARETTI

 

Una verdadera pasión dura menos

que una imaginaria.

Las pequeñas pasiones cotidianas

son brisas,

pero no cambian nuestras vidas.

Cuando crecen, se convierten en un desastre.

 Από τη συλλογή Η Ωραιότητα μάς πάει στο Μακρινό

                                                                                                                           εκδ. ΑΩ, 2026

                                                            Μετάφραση στα Ισπανικά: Στέλιος Καραγιάννης