Χρήστος Μαρκίδης

 

                                                                                               Το βάθος ενδιάμεσα

                                                                                                      Περιέχεται

Σχεδίαζα την Κίρκη με γραφίτη όπως στεκόταν

κουλουριασμένη στο πάτωμα, με βλέμμα προ-

σηλωμένο στο σημείο φυγής, ανάμεσα ομφαλού

και μνήμης του λωτού. Εκεί, έπειτα από έναν

χρόνο σπουδής και πλέον, Λίντα φωτίστηκε.

ΣΤΟΧΕΥΟΝΤΑΣ

Στοχεύοντας το ηλιοβασίλεμα

αντάμωσα ανάμεσα της λύτρωσης

και του χαμού ένα αηδόνι.

Βουβάθηκες, μου είπε;

Χτύπα!

Πάγωσα μέσα στη θαλάμη

να υπομένω.

ΤΟ ΓΑΡ ΝΟΕΙΝ

Σώματα αλλιώς, μαστοί αλλιώς

λεκάνη αλλιώς, χείλη αλλιώς

και Πνεύμα.

Αλλά η διπλή σχισμή στο μέτωπο

πάντα εκεί απαράλλαχτη

μαλαματένιος άθλος 

η γυναίκα.

Κι ο άντρας ποιος;

Αντρέι; Οδυσσέας; Νάρκισσος;

Συμεών;

Ο άντρας σήμα νοερό, μνήμα λοξό

έρπει οριζόντια σκάβοντας

μα κάθετα ανεβαίνει στα ουράνια.

                                                                         Από τη συλλογή Χρήστος Μαρκίδης

                                                                                ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1999- 2020 (εκδ. Αρμός)

                                                                                Πίνακας: Χρήστος Μαρκίδης